Henny Entjes
Henny was mijn vrouw, de moeder van onze zonen Jeffrey en Darryl schoonmoeder van Marieke en Kim en de trotse oma van Nori en Lenn.
Op 25 januari 2026 is Henny overleden.
Met deze website willen we de herinnering aan Henny levendig houden, zodat haar liefde, warmte en de mooie momenten die we samen hebben gedeeld, altijd bij ons blijven en ook door anderen herinnerd kunnen worden.
Henny's Roller Coaster
In september 2024 veranderde ons leven plotseling toen bij haar galblaaskanker werd vastgesteld.
Wat volgde was een periode van verdriet, hoop, vechten en vooral veel liefde.
Dit is het verhaal van Henny’s roller coaster.
Het begin van de klachten
In 2024 kreeg Henny wat klachten. Ze viel wat af en had last van oprispingen. De huisarts liet bloed prikken en er werd een maagonderzoek gedaan. Dat onderzoek leverde niets op, al waren sommige bloedwaardes wel wat aan de hoge kant.
Omdat we op zondag 8 september 2024 op vakantie zouden gaan naar Canada en Amerika, adviseerde de huisarts om voor vertrek toch nog een echo te laten maken. Voor de zekerheid.
Verdriet en toch bruiloft
Die week bracht een bijzondere mix van verdriet en vreugde. Op maandag hoorden we dat Henny kanker had, en op vrijdag trouwde onze jongste zoon Darryl met Kim. Ondanks alles hebben we samen onze schouders eronder gezet om er een mooie dag van te maken. En dat is gelukt.
De periode van chemotherapie
Daarna begon een periode van chemokuren. Haar haar viel uit en we kochten een haarstuk. Dat was zo goed dat Henny zelfs een compliment kreeg van een van onze gasten op Melody Ranch dat haar haar zo leuk zat.
Na de chemokuren begon haar eigen haar gelukkig weer langzaam te groeien. Toen Henny uiteindelijk was uitbehandeld, besloot ze haar pruik af te doen. Dat vond ze best moeilijk, omdat ze het gevoel had dat ze weinig met haar haar kon. Na de chemo was haar haar namelijk gaan krullen, iets wat ze zelf nooit eerder had gehad.
Kostbare tijd met kleinkinderen
Wat Henny misschien nog wel het moeilijkst vond, was de gedachte aan haar twee kleinkinderen. Dat zij hen misschien nooit echt zou zien opgroeien, en dat zij haar misschien nooit goed zouden leren kennen.
Dankzij de chemo heeft Henny nog een jaar en vier maanden extra tijd gekregen. Bonus-tijd, noemden we het. In die periode zijn we nog twee keer op vakantie geweest en heeft ze nog veel kunnen knuffelen met haar kleinkinderen Nori en Lenn.
Het einde
Op 25 januari 2026 is Henny om 1:45 uur ’s nachts overleden, in het bijzijn van mij en onze zonen Jeffrey en Darryl. Hoewel het afscheid verdrietig was, voelden we ons dankbaar dat we als gezin samen bij elkaar waren toen Henny is overleden. Henny’s roller coaster kwam tot stilstand, maar de herinneringen aan haar blijven.
Het afscheid
Op 28 januari 2026 was er gelegenheid om afscheid van Henny te nemen en ons te condoleren bij Melody Ranch.
Henny hield van wintersport en vond het prachtig wanneer de sneeuw in de bomen bleef liggen. Het voelde voor ons dan ook bijzonder dat het op de dag van het condoleren begon te sneeuwen en dat de sneeuw bleef liggen tot de dag van haar begrafenis. Het was een klein maar betekenisvol teken dat ons hielp haar aanwezigheid en liefde nog iets voelbaarder te maken. De foto’s van het afscheid zijn te zien op de pagina: Foto’s afscheid.
Op 30 januari 2026 kwamen we samen in de Gereformeerde Kerk in Den Ham om dankbaar terug te kijken op Henny’s leven. De muziek tijdens de dienst had ik op haar verzoek uitgezocht. De dominee las het In memoriam voor dat ik voor Henny had geschreven.
Tussendoor werd muziek afgespeeld en werden foto’s van Henny getoond. Het waren liedjes die haar weerspiegelden, vol betekenis en herinneringen. Het In memoriam en de video’s met liedjes en foto’s van Henny vind je op de pagina: Het afscheid.
“Someday, our memories will remind us that we lived life to the fullest.”
Jan & Henny Entjes